DAARGINDS, de groene heuvels

Neem ook een kijkje op mijn andere blog,

http://daarginds-in-de-groene-heuvels.blogspot.nl/

over onze kennismaking met Frankrijk, daarna onze zoektocht naar een leuk stekkie....!
Waar? Daarginds.................

woensdag 20 september 2017

Misschien een beetje zeer aan de ogen?

 Mijn Whirligig is klaar.
Sylvia`s Quilts

De achterkant is op zijn zachts gezegd nogal
kleurig!
Maar de voorkant is voor mijn doen ook gewaagd
dus
deed ik er bij de achterkant nog een schepje bovenop.
Sylvia`s Quilts
Voilà .....!!!

Ik heb er een "coverlet" van gemaakt en
dat vind ik eigenlijk een chique woord
 voor 
niet willen doorquilten.......! 
Dus daarom is hij zo snel klaar!

Voor het nieuwe project,
had ik in gedachten om eens iets te maken
 met maar één malletje.

Laat ik dat nou tegen komen in een boek

Sylvia`s Quilts
dat
ik al heel lang heb.

Je moet, vind ik bij een afbeelding
 van een quilt altijd even 
er doorheen kunnen kijken.
Sylvia`s Quilts
De kleuren op de foto vind ik niet mooi
en
nu ben ik lekker bezig om stofjes 
in kleuren die ik mooi vind
bij elkaar te zoeken.
Sylvia`s Quilts

Heerlijk is dat,
alles overhoop halen,
bij elkaar leggen, 
kan dit wel of niet,
dan vergelijken, goed of afkeuren.........

Vorige week naar 
in Heinkenszand gereden 
en
de stempels voor de mal
"de vlieger"
gekocht.
Er zitten 3 "vliegers" in één verpakking
in div. maten van groot naar klein.
Ik gebruik de middelste maat.

Gelijk maar alvast een beginnetje gemaakt!
Sylvia`s Quilts
Dus voorlopig ben ik weer onder de pannen,
met een handwerkje!

De broderie perse moet ik dubbelen 
en
de Passacaglia zit weer even 
in de wacht!

Groetjes Sylvia.


donderdag 14 september 2017

Vanaf 1 opnieuw beginnen.........

maar wel met een cijfer er vóór!

Sylvia`s Quilts

Nu alweer drie dagen geleden.

Even voor de duidelijkheid,
het is 71 jaar en heeft betrekking op mijn leeftijd!

A.s. weekend maken we er een feestje van met zijn allen.

De draad van de Passacaglia ook maar eens 
opgepakt.
Ik heb nu twee avonden zitten naaien,
om

Sylvia`s Quilts

Sylvia`s Quilts

de ontbrekende stukjes aan de randen 
op te vullen.

Maar het gepriegel met al die puntjes
vraagt wel veel inspanning
van je vingers.
Dat voel ik nu al weer.

Maar goed het is gelukkig geen aangenomen werk!

Groetjes Sylvia.




maandag 4 september 2017

Nieuwe ideeën beginnen te borrelen!

En dat mag nu van "mezelf" !!

Kijk de whirligig top is klaar,
ligt
opgevouwen op het kastje.
Ik ben bezig met de achterkant op maat te maken.

De broderie perse met Le Bouquet Francais stofje,
 wacht nu nog op een blauwe simpele rand.
Is al druk genoeg zo.

De Passacaglia hangt daar maar te hangen,
al
een hele poos.
Dus binnenkort de ontbrekende stukjes aan de zijkanten
er aan zetten.
Ik maak hem namelijk niet groter dan zoals hij nu is.
Gelukkig heb ik de stempeltjes weer gevonden.
Die had ik bij de verhuizing goed op/weggeborgen!

Nu nog even het "menu du jour"
dagmenu,
op het bord schrijven.
(grapje!!) 

Ik vind het steeds zo moeilijk om goede foto`s te nemen.
Door lichtinval van buiten, en/of verlichting,
die ik aan en uit doe om te proberen wat het beste is,
moeten we het met deze maar doen.

Groetjes Sylvia.

maandag 28 augustus 2017

Inderdaad AF!

Vanmiddag de laatste rand aan de Whirligig top gezet.
Ik vond het een beetje te warm om buiten te zitten niksen of lezen.

Ik heb het formaat van de quilt veranderd dan dat het patroon aangaf.
Ook heb ik de rand anders gemaakt.

De bedoeling is dat de top in de breedte op ons bed moet passen.

Zo had ik het tot nu toe in afwachting van de top!


Ik dacht dat dit leuk zou staan, maar ik vind het zwart van het bed er onderuit niet mooi.

Toen dit geprobeerd.

Tot slot dit geprobeerd.
Ik vind dit nog het beste.
Alleen even de groene flappen die er onderuit steken wegdenken.
En dan misschien nog 2 kussens met hetzelfde quiltblok maken
of
andere kussens van een harig zacht materiaal.

Al met al vermaak ik me prima binnen.
In mijn uppie thuis; 
DH is een paar dagen toeren op de motor.
***

En eigenlijk schiet me dit te binnen:

Sinds onze verhuizing mis ik mijn wekelijkse en maandelijkse Bee nu best wel.
Dus ik dacht,
misschien
zijn er quiltsters in de omgeving van  Goes, die het leuk zouden vinden
om in nader overleg
 om de beurt bij elkaar thuis een middagje te patchen.

Mocht iemand dat een leuk idee vinden,
stuur dan even een mailtje.

Groetjes Sylvia.

zondag 27 augustus 2017

Bijna weer eens een top af!


Nog één rand te gaan, 
dan
heb ik sinds lange tijd weer eens een top af.

De rand heb ik al gesneden.
De randen wilde ik zoveel mogelijk op patroon er aan zetten.
Gelukkig klopt het aardig, redelijk, maar niet op de mm..........


Maar soms moet je dus roeien met de riemen die je hebt!
Deze bijpassende stof had ik zeker al  5 jaar geleden besteld
bij
de Jelly roll.

Ik kwam in ieder geval géén stof tekort maar ik moest wel 
3x nadenken
en nog eens meten
voordat ik het mes er in zette! 

Morgen maar weer eens verder gaan,
want
het vraagt toch altijd meer tijd dan je denkt,
even een rand eraan zetten!

Ik heb alleen de randen met de machine gedaan,
de
rest is met de hand genaaid.


Nu nog maar even lekker buiten zitten en
de bloempotten verzorgen.

Fijne avond nog.

Groetjes Sylvia.

vrijdag 11 augustus 2017

Lapjes, zon, zee en terrasjes.

Eigenlijk was ik de afgelopen tijd bezig met van alles en nog wat.
Bijvoorbeeld, stofjes bij elkaar zoeken
 voor
 de rand waar ik mee bezig ben.
Sylvia`s Quilts
Het was steeds een georganiseerde bende op mijn werktafel.
Er voor zorgen dat er niet teveel blokjes
 met
 dezelfde kleur bij elkaar zouden zitten.

Het streven was met de zandlopers
 steeds
 afwisselend liggend en staand de donkerste kleur te doen.
Sylvia`s Quilts
Is gelukt!
Nu nog even verder aan elkaar naaien en langs de top zetten.

Verder is onze kleindochter hier komen logeren,
ze ging weer mee op de boot van de andere DD.
Ze lagen in Veere
toen
zijn wij ook even gaan buurten.
Een erg leuk plaatsje.

Sylvia`s Quilts

Druk in de haven.

Sylvia`s Quilts

Een leuk terras op de binnenplaats van een oud pand.
(Er zaten wel mensen hoor!
En wij ook)

Sylvia`s Quilts

Een doorkijkje in iemand zijn tuin.
Overal staan hortensia`s in tuinen en ook in grote potten
en
de stokrozen stonden ook uitbundig te bloeien.


Op een andere dag zijn we naar Zoutelande geweest
even uitwaaien en terrasje doen
Sylvia`s Quilts

Sylvia`s Quilts


Ook is de haven midden in Goes met de oude koopmanshuizen er
omheen
echt aan te bevelen.
Sylvia`s Quilts
Zo apart, je strijkt daar neer op een terrasje,
relaxed,
terwijl bijna om de hoek de drukte van de binnenstad is.

Dus al met al, vermaken we ons best!
Het wonen zo vlak bij het water,
Westerschelde, Oosterschelde
en
Noordzee,
bevalt ons prima,
altijd gezelligheid en wat te zien.

Ik ben opgegroeid in Den Haag, waar we vaak naar het strand in Scheveningen gingen.
Na jaren en jaren "achter de coniferen en tussen de bomen"
te hebben gewoond
is dit weer een (hernieuwde) nieuwe ervaring.

Fijn weekend,

groetjes Sylvia.






donderdag 27 juli 2017

Bosbrand.........inferno!!

Nu er weer van die grote bosbranden in Zuid Frankrijk en Corsica zijn 
en
de mensen b.v. afwachtend op het strand zitten
wat er gaat gebeuren,
gaan mijn gedachten terug naar een bosbrand,
die wij hebben meegemaakt in Italië.

Om een indruk te geven hoe wij daar vakantie hielden,
klik op
http://daarginds-in-de-groene-heuvels.blogspot.nl/search/label/Voorwoord.%20Recept%3A%20Gekookte%20ham%20met%20chutney

Dit is het eerste hoofdstuk van mijn blog over het vinden van een stekkie
en
wonen
in Frankrijk.

We waren voordat we Frankrijk ontdekten jarenlang
iedere zomer 4 weken te vinden
aan de Italiaanse Rivierà.

Zelfs met de Kerstvakantie waren we er.
Een vriend van mijn vader had daar twee huizen.
Mijn ouders hebben er een half jaar gewoond,
toen hun nieuwe huis in Nederland gebouwd werd.

Op één van onze zomervakanties,
ik heb het nu over het eind van de jaren zeventig,
werden we `s morgens opgeschikt door een hoop herrie
en gebonk op de deur!
We waren al wel wakker en aangekleed.
Er werd o.a. in het Engels fire, fire geroepen
met tussendoor inferno, inferno.......!

We liepen naar buiten en de mannen wezen naar beneden richting zee.
Daar aan het begin van de heuvel zagen we al vlammen.
We moesten zorgen dat we naar beneden kwamen.
Aangezien er maar één kronkelweg naar beneden liep,
moesten we opschieten.
De vlammen waren van bovenaf te zien nog aan de andere kant van de weg.

We waren in onze snelle "bolide", een Renault 4 GTL
met
daar achter een één persoons-zeilboot op aanhanger.

We namen onze paspoorten en geld.
Ja toen had je nog cash bij je !
We graaiden wat dingen bij elkaar in een kleine tas
en
reden met alle andere mensen
naar beneden.
Aangezien het huis op een heuvel lag
werkte het daar van beneden
naar boven als een schoorsteen,
dus de vlammen hadden vrij spel.
Gelukkig lagen er in dat gedeelte geen huizen.

We kwamen allemaal veilig beneden en
voelde de warmte van de vlammen,
gelukkig nog op redelijk veilige afstand.

We parkeerden onze auto met boot bij ons favoriete restaurantje beneden aan de boulevard
en
dronken koffie.
De brand was natuurlijk het gesprek van de dag.

We zagen hoe de vuurzee omhoog ging.
Beangstigend en met grote zwarte rookwolken.
Er werd met groot materieel uitgerukt,
brandweerauto`s met loeiende sirenes uit nabij liggende plaatsen,
reden met een noodgang er naartoe.

Ook vlogen de blusvliegtuigen af en aan.
We bleven op de boulevard en zagen hoe de vliegtuigjes
in zee steeds opnieuw water haalden.
Vervolgens was het spannend als ze het water, als een dikke sluier, over de vlammen
lieten vallen
of het ook daadwerkelijk hielp.

Tegen het eind van de middag leek het gevaar geweken
en mochten we tot de eerste kruising weer de berg op.
Het was een trieste bedoening, de zo mooie pijnbomen,
 als luciferhoutjes, geknakt
lagen er verkoold bij.
Zwart geblakerde struiken
en
een brandlucht.

Uiteindelijk werd het sein "brand meester" gegeven
en mocht iedereen naar zijn huis.
Het huis waarin wij waren had gelukkig geen schade.
Het vuur was tot aan de overkant van de weg (weggetje!) gekomen
en een klein stukje links naast het huis.
Alleen de oleanders in de tuin hadden roetschade opgelopen.

We waren in totaal met drie gezinnen in de twee huizen,
dus
het eerste wat we deden was rond het huis de stand van zaken opnemen.
Hier en daar kringelde nog wat rook omhoog.

De mannen legden voor de zekerheid drie tuinslangen uit
en
toen zijn we bij elkaar op het grootste balkon gaan zitten
om bij te komen en er over te praten.
We keken in onze etensvoorraad en maakten er met zijn allen het beste van.
Terwijl we zaten te eten
en
we ook maar iets hoorden sissen,
 stonden de mannen met de tuinslang in de aanslag en spoten die plek weer nat.

De nacht daarop sliep niemand relaxed
en
voor de zekerheid
hielden de mannen om de beurt de wacht.

En het meest vervelende was, dat tijdens de evacuatie
het gouden horloge dat op het nachtkastje van de "Willem" uit mijn hoofdstuk lag,
was verdwenen!!!

Ik kan me voorstellen dat nu bij deze branden,
 een hoop mensen denken "inpakken en wegwezen",
zolang het nog kan.
Onderschat de invloed van de wind bij een brand niet en
voordat je het weet zit je er midden in
en
kun je geen kant meer op.
Daar moet je toch niet aan denken!

Wij zijn er gelukkig goed van af gekomen,
door
tijdige maatregelen.
Maar toch komt `t bij het zien van die branden weer even naar boven.

*****

Dit verhaal heeft dus helemaal niets met quilten te maken,
maar
meer met de actualiteiten van dit moment.

Foto heb ik van internet geleend, anders moest ik nu
op
zolder "tig" dozen gaan verschuiven e.d.

Groetjes Sylvia.







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...